Stylowe i indywidualne

Jaki powinien być idealny pokój dla dziecka? Inny na każdym etapie jego życia, zmieniający się wraz z potrzebami i zainteresowaniami gospodarza, tak by dobrze się w nim czuł i mógł rozwijać swoją osobowość. Ważne również, by był funkcjonalny i estetyczny, a do tego - bezpieczny.

Dla niemowlaka

Maluszek, oprócz bliskości rodziców, niewiele więcej potrzebuje. Wystarczy mu łóżeczko o regulowanej głębokości i z barierką, by z niego nie wypadł, gdy zacznie już samodzielnie siadać. Nad łóżkiem warto powiesić kolorowy mobil lub inny przedmiot skupiający uwagę dziecka. W pokoju przyda się również miejsce do zabiegów pielęgnacyjnych - mebel zwany przewijakiem, z bezpiecznym blatem do kąpieli i przewijania oraz z półkami na akcesoria. Wystrój wnętrza nie może być agresywny. Wskazane są jasne, pogodne kolory.

Dla przedszkolaka

Kilkulatek najwięcej czasu spędza na zabawie. Jest nią zarówno układanie klocków, rysowanie czy malowanie, jak i bardziej żywiołowe zajęcia ruchowe. Na to wszystko potrzeba odpowiedniego miejsca - wolnego kawałka podłogi oraz stolika o odpowiedniej wysokości z krzesełkami dla dziecka i dla bawiących się z nim kolegów. Najlepiej, by meble były zrobione z materiałów łatwych do utrzymania w czystości, co pomoże ograniczyć szkody po rozlaniu farb lub napojów. W pokoju utrzymanym w żywej, stymulującej kolorystyce powinno się też oczywiście znaleźć łóżko z wygodnym materacem oraz liczne schowki i pojemniki, w których maluch mógłby chować swoje skarby, ucząc się jednocześnie utrzymywania porządku w pokoju.

Dla ucznia

Po rozpoczęciu nauki zasadniczo zmienia się tryb życia dziecka. Powinien się też zmienić jego pokój, by lepiej odpowiadał nowym potrzebom młodego mieszkańca. Przede wszystkim musi się w nim pojawić biurko z wygodnym krzesłem. Ponieważ dziecko w wieku szkolnym szybko rośnie, warto kupić meble o regulowanej wysokości blatu i siedziska, tak by mogły rosnąć wraz z nim. Jednak nie samą nauką uczeń żyje - w okresie szkolnym uczy się również życia w grupie i zachowań społecznych. Należy mu więc stworzyć w pokoju warunki do spotkań z rówieśnikami. Jeśli wnętrze jest niewielkie, warto rozważyć zamianę tradycyjnego łóżka na piętrowe - wtedy zyskamy w pomieszczeniu cenne dodatkowe miejsce, np. na biurko, regał albo szafę.

Dla nastolatka

Czas między dzieciństwem a dorosłością to okres największego buntu. Młody człowiek na każdym kroku podkreśla swoją niezależność, także w kwestii urządzenia swojego pokoju. Dajmy mu nieco swobody. Niech wybierze meble i udekoruje pomieszczenie w sposób, jaki mu najbardziej odpowiada. Nie przekonujmy go na siłę do ulubionego przez nas stylu prowansalskiego czy wiktoriańskiego. Czuwajmy jednak, by wnętrze było funkcjonalne. Dobrze, jeśli znajdą się w nim wyraźnie wydzielone strefy: do spania (z wygodnym łóżkiem i szafą), do nauki (z odpowiednio oświetlonym biurkiem i schowkami) oraz dzienną (z jednym albo dwoma fotelikami).

Na temat urządzania pokoi dziecięcych krąży wiele utartych, ale nie zawsze słusznych opinii. To nieprawda, że:

• ponieważ dziecko szybko rośnie, a do tego nie ma wyrobionego poczucia estetyki, jego pokój można urządzić przypadkowymi meblami, np. niepotrzebnymi już w innych pomieszczeniach. Nowe dostanie, gdy będzie starsze. Ten pogląd, mimo że bardzo rozpowszechniony, jest z gruntu fałszywy. Nawet nieduże dziecko ma swoje potrzeby, których z pewnością nie zaspokoją zużyte sprzęty po rodzicach. Przede wszystkim dlatego, że są one dostosowane do wzrostu dorosłego człowieka - dla malucha będą zbyt wysokie i w rezultacie niewygodne. Poza tym kiedyś zwracano mniejszą uwagę na funkcjonalność mebli i nie dbano tak o ergonomię jak dzisiaj - takie sprzęty w skrajnych przypadkach mogą powodować nawet wady postawy. Zużyte stoły czy szafy rzadko też zachwycają urodą. Umeblowany nimi pokój nie będzie wyglądał ani ładnie, ani przytulnie, a dla rozwoju emocjonalnego i estetycznego dziecka otoczenie, w jakim przebywa, jest bardzo ważne. Nie róbmy więc z pokoju dziecka składziku staroci!
• nie trzeba kupować nowego materacyka dla niemowlaka, gdy po starszym dziecku pozostało kompletnie wyposażone i niezniszczone łóżeczko. Maleństwo może spokojnie korzystać z łóżeczka po rodzeństwie, ale nie z materaca, który po miesiącach używania dostosował się już do sylwetki śpiącego na nim dziecka, a nierzadko także zdeformował się i zabrudził. Kręgosłup nowego użytkownika siłą rzeczy będzie się do niego dopasowywał, co może prowadzić do rozwoju wad postawy i z pewnością nie zapewni dziecku zdrowego snu, tak ważnego dla jego prawidłowego rozwoju.
• do pokoju dziecięcego pasują wyłącznie jasne kolory. Pastelowe odcienie są wskazane w pokojach dla najmłodszych dzieci, których otoczenie powinno być na tyle spokojne, by nadmiernie nie pobudzać ani nie denerwować. Co innego starsze dzieci - w wieku przedszkolnym i szkolnym. Mają już własny gust, który warto uwzględniać, urządzając pokój. W tym wieku dzieci potrzebują też silniejszych bodźców. Dobrze się zatem czują wśród kolorów żywszych, wyrazistych, jak oranże, czerwienie, mocne błękity czy zielenie.

Źródło: Cztery Kąty
Tekst: Elżbieta Błasikiewicz
Stylizacja: Dorota Karpińska, Aneta Kosiba
Zdjęcia: Mariusz Pietroń, Aleksander Rutkowski, IKEA