Stylowe i indywidualne

Czym się kierować, urządzając pokój ucznia, radzą architekci.

Pierwszy dzwonek już zabrzmiał. Zanim jednak szkoła rozkręci się na dobre, jest jeszcze czas, żeby pomyśleć o zmianach w pokoju dziecka. Z jednych mebli już wyrosło, inne nie sprawdziły się w zeszłym roku. Może warto też odmalować ściany, kupić komputer. Pokój pierwszoklasisty trzeba wyposażyć od nowa… Czym się kierować, urządzając pokój ucznia, radzą architekci.

Przede wszystkim dobrze jest wysłuchać życzeń dziecka w sprawie jego pokoju. Jakie chciałoby mieć meble, jakie kolory na ścianach itp.

Jeżeli nie można spełnić marzeń o nowych meblach lub nie ma takiej potrzeby, warto pomyśleć o innej zmianie. Niech początek roku szkolnego kojarzy się nie tylko z obowiązkami, ale też z jakimś mniejszym czy większym szaleństwem. Może przyda się malowanie. Bez dużych kosztów i zatrudniania ekipy można pomalować choćby jedną ścianę w ulubionym przez pociechę odcieniu, wprowadzić wzór w innym kolorze (przy użyciu gotowego lub własnoręcznie wykonanego szablonu) i zaaranżować nowy kąt do pracy lub zabawy. Czasem wystarczy po prostu przemeblować pokój, udoskonalić kilka rzeczy.

Na ścianach można powiesić nowe obrazki, na drzwiach przyczepić mapę świata, w oknach zamontować kolorowe rolety, łóżko ozdobić moskitierą, wyłożyć jedną ze ścian korkiem, aby było więcej miejsca na plakaty czy rysunki. Można też zafundować dziecku specjalną półkę (np. typu kaszta) na ukochane zbiory, przykręcić do ściany drabinkę albo drążek do gimnastyki na framudze…

Warto rozwijać w dziecku potrzeby estetyczne, ale jednocześnie szanować jego chwilowe fascynacje. Jeśli kocha kolor różowy albo niebieski, to czemu nie użyć go gdzieś w jego pokoju? Wymarzone nowości - choćby lampka, doniczki na kwiaty, oryginalna wielka poducha-siedzisko albo drewniana skrzynia na skarby - ucieszą dziecko i pozwolą mu poczuć się prawdziwym gospodarzem współodpowiedzialnym za wygląd i estetykę najbliższego otoczenia.

Urządzenie dziecięcego pokoju trzeba planować równie serio jak każdego innego pomieszczenia w mieszkaniu. Ważne jest, aby było to miejsce przeznaczone wyłącznie dla dziecka.

O czym warto pamiętać

Trzeba zrobić listę niezbędnych sprzętów i sprawdzić, jakie są możliwości ustawienia mebli.

• Miejsce do odrabiania lekcji nie musi być typowym biurkiem. Może to być wygodny blat (dobrze, gdy jego wysokość można regulować) lub nawet duży stół. Miejsce szuflad wbudowanych w biurko może zająć szafka z szufladami wsuwana pod blat.
• Jeszcze ważniejsze jest krzesło. Jego wysokość, najlepiej regulowana, pozwala na utrzymanie prawidłowej postawy podczas siedzenia.

Wysokość siedziska musi być dopasowana do wzrostu dziecka i wysokości biurka. Możliwość podparcia pleców we właściwy sposób pozwala uniknąć zbyt szybkiego zmęczenia i deformacji kręgosłupa.

• Oświetlenie pokoju ucznia powinno spełniać kilka warunków. Przy biurku potrzebna jest lampa do pracy, najlepiej z ruchomym, regulowanym ramieniem. Górne światło musi być dostatecznie mocne, aby dziecko mogło bawić się na podłodze, a przy łóżku przyda się lampka nocna.
• Miejsce do spania (łóżko lub tapczanik) musi mieć wygodny materac.

Jeśli kupujemy kanapę, trzeba sprawdzić, czy po rozłożeniu tworzy równą powierzchnię. Dziecko w wieku szkolnym ściele łóżko samo, więc trzeba zadbać o to, żeby był to mebel bezpieczny i umożliwiający samodzielne otwieranie i zamykanie skrzyni na pościel. Dobrym rozwiązaniem są szuflady wysuwane spod łóżka.

Jeśli oprócz łóżka w pokoju zmieści się kanapa lub fotel, pościel można zostawiać na łóżku i tylko przykrywać odpowiednio dobraną narzutą.

• Uczeń potrzebuje też półek na książki, zabawki i przybory szkolne. Dobrze jest mieć część mebli otwartych a część zamykanych. Drobiazgi można chować w szufladach lub pudłach ustawianych na półkach.
• Bardzo przydaje się zestaw plastikowych pudełek-kontenerków, które można ustawiać jedno na drugim. Łatwo je utrzymać w czystości, a przy zmianie mebli czy wystroju pokoju znaleźć dla nich inne zastosowanie. Można też nauczyć dziecko korzystania z tekturowych segregatorów na notatki czy zeszyty.
• Dobrze też jest zachować umiar w ilości i rodzaju zastosowanych materiałów i kolorów w pokoju. Nie należy oczywiście unikać barw, ale przekonanie, że dziecko musi mieć wszystko w wielu jaskrawych kolorach, skończy się chaosem i kakofonią barw we wnętrzu. Pamiętajmy o tym, że nadmiar efektów może męczyć.

UWAGA! Nauka wymaga skupienia; łatwiej je osiągnąć, mając wokół uporządkowaną przestrzeń. Jest to tym ważniejsze im mniejszą powierzchnię dziecko ma do dyspozycji. Dlatego czasem warto zastosować również w pokoju ucznia zabudowę w formie meblościanki. Nie musi przecież sięgać do sufitu, ale na pewno pomoże zmieścić garderobę i wszystkie rzeczy szkolne, przybory sportowe i zabawki.

Źródło: Cztery Kąty
Autor: Barbara Ceran